Uwaga: W związku z zamachami terrorystycznymi w Egipcie, których cel stanowili zagraniczni turyści, MSZ RP zaleca zacho¬wanie szczególnej ostrożności, zwłaszcza w miejscach publicz¬nych, nieodłączanie się od zorganizowanych grup oraz ścisłe stosowanie się do zaleceń służb porządkowych i organizatorów pobytów turystycznych.

WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE. Między Polską a Egiptem obo¬wiązuje ruch wizowy. Obywatel RP może przed przyjazdem do Egiptu ubiegać się o wizę w egipskim przedstawicielstwie dy¬plomatycznym lub otrzymać ją na lotnisku po opłaceniu 15 USD. Dotyczy to zarówno wiz tranzytowych, jak i pobyto¬wych. Wizy turystyczne wystawiane są na pobyt 30-dniowy. Warunkiem otrzy¬mania wizy w związku z podjęciem nauki lub wizy uprawniającej do pracy, zwykle na rok, jest uprzednie uzyskanie zezwolenia władz miejscowych. Paszport powinien być ważny przynajmniej o 3 miesiące dłużej niż wiza. W razie uszkodzenia lub utraty pasz¬portu należy zwrócić się do Wydziału Konsularnego Amba¬sady RP w Kairze o wydanie paszportu tymczasowego, a następ¬nie wystąpić do lokalnego, egipskiego urzędu paszportowego o potwier¬dzenie wjazdu oraz wizę wyjazdową. Wiza ta jest ważna przez 7 dni. Osoba, która chce przedłużyć pobyt, po¬winna zwrócić się w tej sprawie do miejscowego urzędu paszportowego. Możliwe jest uzyskanie przedłużenia ważności wizy na 90 dni.

PRZEPISY CELNE. Egip¬skie przepisy celne nie odbiegają od przepisów ogólnie przyjętych w Europie. Podróżny wwożący do Egiptu rzeczy osobiste o dużej wartości (kamera, aparat fotograficzny) powinien starannie wypełnić deklarację celną i zadbać o to, aby została podstemplowana przez celnika. Wywóz z Egiptu bez zgody władz celnych większych ilości towarów, np. subsydiowanych leków, grozić może ich kon¬fiskatą, a także wysokimi grzywnami. Nie ma ograniczeń w wywo¬zie dewiz, jednak w przypadku pobytu turystycznego ich wartość nie może przekraczać sumy podanej w deklaracji celnej. Ogra¬niczenia dotyczą jedynie waluty miejscowej: wywieźć można do 1000 LE. Podróżnym indywidualnym, nie objętym specjalnymi umowami, nie przysługuje zwrot podatku VAT od zakupionych towarów.

PRZEPISY PRAWNE. Przemyt wszel¬kiego rodzaju narkotyków, w tym również marihuany, obrót nimi bądź ich zażywanie karane są nawet śmiercią. Za środek halucynogenny uważany jest również mak.

MELDUNEK. Nie ma obowiązku meldunkowego.

UBEZPIECZENIE. Obowiązkowe jest ubezpieczenie zdro¬wot¬ne. Należy mieć na uwadze, iż firmy ubezpieczeniowe czasami kwestionują zasadność kosztów leczenia. W takim przypadku szpital może zażądać od hospitalizowanego gotówki.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. Nie występują zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne na dużą skalę. Nie ma też obo¬wiązku do¬konania określonych szczepień. Jednakże przy dłuższych pobytach, zwłaszcza w południowej części kraju, zalecane są szczepienia przeciw żółtaczce typu A i B, tężcowi, błonicy, durowi brzuszne¬mu, febrze oraz malarii. Należy przestrzegać zasad podwyższonej ostrożności i higieny: często myć ręce, pić wodę przegotowaną lub oryginalnie butelkowaną, dokładnie myć owoce i warzywa. Poziom usług me¬dycz¬nych jest bardzo zróżnicowany. Obok sto¬sunkowo licz¬nych, bardzo drogich przychodni i szpitali o uzna¬nej renomie międzynarodowej funkcjonuje sieć publicznych zakładów opieki zdrowotnej, rażąco odbiegających poziomem usług od norm europejskich. Koszt standardowej wizyty lekar¬skiej wynosi 20–40 USD, a koszt jednodniowego pobytu w szpi¬talu, bez specjalistycznych zabiegów – 100–300 USD. Brak włas¬nych środków finansowych jest równoznaczny z niemożnością skorzystania z jakiejkolwiek opieki lekarskiej.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. Można wystąpić o wydanie egipskiego prawa jazdy na podstawie polskiego dokumentu.

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU. Zasadniczo nie ma ograniczeń, jednak są miejsca niedostępne dla obcokrajowców (np. strefy wojskowe). Generalnie zaleca się podróżowanie po szlakach tu¬rystycznych, chronionych przez policję turystyczną.

BEZPIECZEŃSTWO. Sytuacja w Iraku i generalnie niestabilne uwarunkowania procesu bliskowschodniego wywierają pośred¬nio negatywny wpływ na bezpieczeństwo całego regionu, w tym Egiptu. Wszystkie wycieczki autokarowe w czasie podró¬ży po Egipcie eskortowane są przez policję, a utrzymywanie przez władze szczególnych środków ostrożności jest następ¬stwem zamachów terrorystycznych, do jakich doszło jeszcze w latach dziewięćdziesiątych. Mimo to po kilkuletniej przerwie w 2004 r. dokonano zamachów bombowych w miejscowości Taba na Synaju w pobliżu granicy z Izraelem, w 2005 r. doszło do spektakularnych ataków ter¬rorystycznych w Kairze oraz w licznie odwiedzanej przez turystów zagra¬nicznych miejsco¬wości wypoczynkowej Szarm El-Szejk, a w kwietniu 2006 r. dokonano zamachu terrorystycznego w Dahab – ośrodku wypoczynkowym położonym we wschodniej części Synaju. W za¬machach tych zginęło łącznie około 100 osób, a ponad 250 zostało rannych. Chociaż w ich następstwie władze egip¬skie poczyniły dodatkowe kroki w celu za¬pewnienia bezpie¬czeństwa, nie można jednak wykluczyć ewen¬tualnej eskalacji działań terrorystycznych. Z tego względu zale¬cana jest ostroż¬ność oraz ścisłe stosowanie się do miejscowych przepisów i instrukcji służb policyjnych. Nie ma szczególnych zagrożeń przestępczością, w ostatnich latach jednak znacznie wzrosła liczba kradzieży kieszonkowych. Coraz częstsze są także zuch¬wałe napady rabunkowe w dzielnicach bie¬doty. Za prze¬stęp¬stwa wymierzane są surowe kary (dotyczy to także obcokra¬jowców), najczęściej w trybie doraźnym, na podstawie re¬gula¬cji obowiązującego w Egipcie od 1981 r. stanu wyjątkowego.

RELIGIA, OBYCZAJE. W Egipcie nie obowiązują szczególne ry¬gory obyczajowe. Należy jednak zwrócić uwagę na ubiór. No¬szenie poza rejonami turystycznymi krótkich spódnic, szortów i strojów plażowych jest uznawane za niestosowne. Nie wolno fotografować obiektów wojskowych, rezydencji dostojników państwowych, a także mostów ani portów.

• Dla turystów klimat Egiptu może być uciążliwy. W lecie tem¬peratury dochodzą do 45 st. C w cieniu. Duża różnica tem¬peratur między dniem a nocą oraz klimatyzacja w hotelach i autobusach są częstą przyczyną przeziębień. Należy unikać kąpieli w kanałach i jeziorach.

• Dniami urzędowo wolnymi od pracy są piątek i sobota, chociaż obecność w Egipcie 12-milionowej mniejszości chrześcijańskiej sprawia, że również w niedzielę mogą być trudności z załatwieniem spraw w urzędach, zwłaszcza lokal¬nych. W niepełnym wymiarze urzędy pracują też w okresie świętego miesiąca ramadan.

• Sklepy są czynne 7 dni w tygodniu, a wiele z nich, szczegól¬nie w Kairze i Aleksandrii, przez całą dobę.